Οικιστικές Αναπτύξεις

Μεράκι, διάθεση μα πάνω από όλα αγάπη για τα λουλούδια έκαναν τη βεράντα της Λαρισαίας κ. Γεωργίας Κοιλούκου να ξεχωρίσει. Η κ. Γεωργία έφτιαξε το δικό της επίγειο παράδεισο με πολλά χρώματα και αρώματα. Εκεί όπου η μέρα ξεκινά με τον αχνιστό καφέ να μοσχοβολά δίπλα από τις μυρωδάτες γαρδένιες και τριανταφυλλιές και εκεί που τελειώνει με φωνές και γέλια της οικογένειας Κοιλούκου τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια.

Σε μια πόλη όπου το τσιμέντο έχει τον πρώτο λόγο, στη βεράντα της κ. Γεωργίας δεν έχει καμία θέση. Παρότι η ίδια δυσκολεύεται να πιστέψει ότι η αγάπη της για τα φυτά, έγινε η αιτία να κατακτήσει το Α’ βραβείο καλύτερης βεράντας στην πόλη, εν τούτοις αισθάνεται υπερήφανη που κατόρθωσε να φτιάξει τη δική της όαση δροσιάς. Στρατιωτικός στο επάγγελμα η κ. Γεωργία πάντα ονειρευόταν το δικό της πράσινο μπαλκόνι, αλλά εξαιτίας των συχνών μεταθέσεων δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Πριν από μια πενταετία όμως κατόρθωσε να αγοράσει το δικό της σπίτι στη Λάρισα και τότε άρχισε τα κηπουρέματα. Με λίγες γνώσεις δικές της αλλά μπόλικη πληροφόρηση από τα βιβλία και το διαδίκτυο, η άχαρη τσιμεντένια βεράντα των 28 τετραγωνικών στη Νέα Πολιτεία, μεταμορφώθηκε και πλέον οικογένεια και φίλοι απολαμβάνουν τη δροσιά αλλά και την ομορφιά της. «Για μένα η βεράντα είναι το αγαπημένο μου μέρος. Εκεί ξεκουράζομαι και χαλαρώνω. Η καθημερινή φροντίδα των φυτών μου για μένα είναι διασκέδαση. Θέλω να φροντίζω μία-μία κάθε γλάστρα χωριστά με το ποτιστηράκι αντί να βάλω απλώς το αυτόματο πότισμα. Η διαδικασία αυτή λειτουργεί σαν ψυχοθεραπεία για μένα και με βοηθά να αντιμετωπίσω το άγχος της καθημερινότητας» λέει η κ. Γεωργία και συμπληρώνει ότι πρόσφατα στη διάρκεια των πανελλαδικών εξετάσεων που έδινε η κόρη της, η ίδια ήταν περισσότερο αγχωμένη και στη προσπάθεια της να το κρύψει περνούσε αρκετές ώρες κρυμμένη στα λουλούδια της. «Συνήθως οι ώρες που περνάω μόνη μου στο μπαλκόνι δεν ξεπερνούν τις δύο. Τα βράδια όμως, όπως και τα Σαββατοκύριακα είναι ο τόπος συνεύρεσης της οικογενείας και των φίλων. Πρόσφατα η κόρη μου έγραφε πανελλαδικές και η αλήθεια είναι ότι ήμουν ιδιαιτέρως αγχωμένη, δεν ήθελα όμως να της το μεταδώσω και έτσι όσες ώρες εκείνη μελετούσε εγώ ασχολούμουν με τα φυτά μου. Μόνο η μυρωδιά του χώματος και των λουλουδιών αρκούν για να με ηρεμήσουν. Για μένα είναι το καλύτερο αγχολυτικό» αναφέρει χαρακτηριστικά. Η μεγαλύτερη της στενοχώρια είναι όταν ασθένειες προσβάλλουν τα φυτά της, γι’ αυτό και όπως λέει καθημερινά τα παρατηρεί και φροντίζει να ενημερώνεται για τους τρόπους καταπολέμησης, καθώς για την ίδια κάθε φυτό που μαραίνεται είναι απώλεια για την «πράσινη οικογένεια» του μπαλκονιού της.

Στη βεράντα της οικογενείας Κοιλούκου το πρώτο λόγο έχουν τα μεσογειακά φυτά και ανθεκτικά παχύφυτα που λόγω του κλίματος της Λάρισας, μπορούν να επιβιώσουν. Φωτίνια, λεμονοκυπάρισσα, κάκτοι, τριανταφυλλιές, δέχονται καθημερινά τη φροντίδα της κ. Γεωργίας ενώ το καμάρι της δηλώνει πως είναι το δέντρο ελιάς αφού φέτος για πρώτη φορά γεύθηκε τους καρπούς του.

Όσο για τη συμμετοχή της στο Διαγωνισμό Καλύτερης Βεράντας και Αυλής, του Δήμου Λαρισαίων σημειώνει ότι αιτία για τη συμμετοχή της στάθηκε η προτροπή της οικογένειας και των φίλων. «Από την οικογένειά μου και τους φίλους απολαμβάνω εξαιρετικά σχόλια. Η αλήθεια όμως είναι ότι ήθελα και τη γνώμη των ειδικών. Ο διαγωνισμός μου φάνηκε καλή ιδέα και τελικά όπως αποδείχτηκε ήταν» σημειώνει μεταξύ άλλων, ενώ το χρηματικό έπαθλο που κέρδισε εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πού θα ξοδευτεί...